Η τιμή της συνήθειας...

Eμείς για τα φάρμακα έχουμε την υπευθυνότητα να αλλάξουμε τις συνήθειες μας...

 

Εβίβα...

Στην προσπάθεια των μυστικών υπηρεσιών να παρεισφρήσουν στους χώρους των αναρχικών - αντιεξουσιαστών, η Εθνική Υπηρεσία Πληροφορίων είχε ανοίξει μπαρ κοντά στην πλατεία Εξαρχείων εξοπλισμένο με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας σε «κοριούς», μικροκάμερες και άλλα μέσα καταγραφής εικόνας και ήχου.

Το «στέκι» της ΕΥΠ στα Εξάρχεια, σύμφωνα με πληροφορίες, λειτουργούσε την περίοδο 2003 - 2008, κατά την οποία υπήρχε ζωτικό ενδιαφέρον των μυστικών υπηρεσιών της χώρας για τη συγκέντρωση πληροφοριών σχετικά με ενέργειες, κινήσεις, διεργασίες ομάδων του αντιεξουσιαστικού χώρου.


Μέχρι τότε η συλλογή τέτοιου είδους πληροφοριών στα στέκια των αντιεξουσιαστών στο κέντρο της Αθήνας ήταν πρακτικά αδύνατη, καθώς οι under cover αστυνομικοί ή πράκτορες της ΕΥΠ αναγνωρίζονταν αμέσως μόλις έμπαιναν στην ευρύτερη περιοχή των Εξαρχείων.


Η αστοχία των αρχών ήταν ότι το μπαρ - «κέντρο παρακολούθησης» σταμάτησε να λειτουργεί λίγο πριν το τέλος του 2008, λίγες εβδομάδες πριν τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και την «έκρηξη» που ακολούθησε στον αντιεξουσιαστικό χώρο με τη δραστηριοποίηση και ενίσχυση πολλών  οργανώσεων αντάρτικου πόλης.

Πηγή: Η ΕΥΠ είχε ανοίξει μπαρ στα Εξάρχεια για να αλιεύει πληροφορίες από τον αντιεξουσιαστικό χώρο | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/node/132458#ixzz2ltoNICls

Τέθηκαν οι νέοι στόχοι της κινεζικής ηγεσίας...

"Απολυταρχία, καπιταλισμός και χορτάτοι μικρομεσαίοι"...

(από δημοσίευμα του Κυριακάτικου Βήματος)

EKT(E)OΣ...

Εκτός βουλής θέλει να μένουν όσοι ασκούν βία, ένας που τέθηκε εκτός πολιτικής ζωής οριστικά και αμετάκλητα...

Αν δεν μείνει πίσω στο σκορ, δεν παίρνει εμπρός...

Συνάντηση "κορυφής"...

Αναθεώρηση προς το ορθότερον...

Μάννα (γιος) εξ ουρανού;

 

Υπάρχουν προτιμότερα πράγματα για ένα κρεβάτι...

Τετραπέρατος...

Μέχρι και στην υπόθεση Άλεξ, αναμείχθηκε -σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου- ο Χρήστος Μαυρίκης...

Αντώνης Τζέκιλ, Χάιντ Σαμαράς...

Το περιεχόμενο του σύγχρονου αντιφασισμού διευρύνεται...

Απορία

Τώρα που ο Αδωνις κλείνει τα ψυχιατρεία, θα ξαναγεμίσουν τα γήπεδα;

Η πτώση και οι δονήσεις που θα προκληθούν, προβληματίζουν την κοπέλα...

 

 

Bρέθηκε ο Ζίγδης του ΠΑΣΟΚ...

ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ ΑΕ

Και αφού πια μπαμπούλας δεν μπορεί να είναι η κακή αριστερά που θα έρθει να μας πάρει τα σπίτια μας, γιατί απ ότι φαίνεται τα σπίτια θα μας τα πάρει ο καλός καπιταλισμός και οι τράπεζες, τα ΝΕΑ δίνουν γραμμή για το νέο μπαμπούλα: Τον Στάλιν! Μπρρρρρρ 

Και όχι μόνον!

Δεν κατάλαβα. Δηλαδή γιατί μόνο ο Κριστιάνο Ρονάλντο να κάνει μουσείο για τον εαυτό του; Για να παίρνουν σειρά κι άλλες εξέχουσες προσωπικότητες!

Μην πετάτε γλάστρες απ τη ταράτσα

Το 1973 ήμουν 9 χρονών. Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου τα έζησα απ το μπαλκόνι του σπιτιού μου στη πλατεία Εξαρχείων. Και από τα όσα θυμάμαι να συζητούσαν η μεγαλύτερη αδερφή μου και τα ξαδέρφια μου. Ηταν πολλά αυτά που δεν καταλάβαινα. Και πολλά αυτά που ανακάλυψα μόνος μου. Και που στο πέρασμα των χρόνων σχεδόν με ανάγκασαν να γίνω αριστερός. Γιατί ο αγώνας για τη δημοκρατία και την ελευθερία είναι διαρκής. Είναι στάση ζωής. Δεν είναι μια απλή διακήρυξη. 

Πολλά απ όσα έζησα τότε, μου εντυπώθηκαν στη μνήμη ανεξίτηλα. Γι αυτά θέλω να σας γράψω σήμερα.

Γιά το ραδιόφωνο που έπαιζε το σταθμό του Πολυτεχνείου. Γι αυτή τη γυναικεία φωνή που κραύγαζε "Κάτω η Χούντα" και που εγώ μη ξέροντας τί σημαίνει, τη μπέρδευα με τη φούντα της κουρτίνας του σαλονιού μας και προσπαθούσα να καταλάβω τί κακό μπορεί να έχει κάνει ένα τόσο δα πραγματάκι γεμάτο με λευκά απαλά κρόσια.

Γιά εκείνο το βράδυ θέλω να σας πω. Που η Σπύρου Τρικούπη ήταν γεμάτη με πεσμένους φοιτητές. Γιά τα ασθενοφόρα που κατέφθαναν. Με τις σειρήνες τους να ηχούν δαιμονισμένα. Γιά εκείνους τους τραυματιοφορείς θέλω να σας γράψω. Που κατέβαιναν βιαστικά από τα ασθενοφόρα. Και κάτω απ τις λευκές στολές τους κρυβόντουσαν κάτι άλλες στολές. Στρατιωτικές ήταν. Ο ξάδερφός μου έλεγε πως ήταν ΕΣΑτζήδες. Και τους φοιτητές δεν τους πήγαιναν σε κάποιο νοσοκομείο. Αλλά στα μπουντρούμια της Μπουμπουλίνας. Εγώ όμως δεν τα ήξερα αυτά. Μόνο το χακί χρώμα των στολών τους μπορούσα να διακρίνω. Και αυτό θυμάμαι και σήμερα.

Γιά την ταράτσα της πολυκατοικίας μας θέλω να σας γράψω. Που ήταν γεμάτη φοιτητές. Που πετούσαν γλάστρες κάτω στο δρόμο. Στην οδό Αραχώβης. Τρομαγμένος ο πατέρας μου με πήρε από το χέρι και ανεβήκαμε ως εκεί. Ανεβήκαμε να παρακαλέσουμε τους φοιτητές να σταματήσουν. Ανεβήκαμε να τους πούμε πόσο φοβόμασταν. Πως ήμασταν μαζί τους τους είπαμε, αλλά φοβόμασταν. Και τότε μιά φοιτήτρια με χακί αμπέχονο, με μάτια κόκκινα, με δάχτυλα κιτρινισμένα από τη νικοτίνη και φωνή βραχνή, σχεδόν αντρική, μας είπε αυτό που δεν θα ξεχάσω ποτέ μου. Ισως την πρώτη μεγάλη αλήθεια που άκουσα στη ζωή μου

"Μην ανησυχείς μπάρμπα. Ολοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε"

Γιά τους πυροβολισμούς την επόμενη θέλω να σας γράψω. Γιά κείνη τη σφαίρα που καρφώθηκε στη τζαμαρία του ψητοπωλείου του Κατσιρούμπα θέλω να σας πω. Που αργότερα ο Λιβάνης έκανε καφέ-βιβλιοπωλείο. Γιά το VOX σας λέω. Που σήμερα είναι αυτοδιαχειριζόμενο καφέ. Που στα υπόγειά του συνεδρίαζε στη κατοχή το ΕΑΜ Αθήνας.

Για το σχολείο μου θέλω να σας πω. Γιά τη δασκάλα μας της δευτέρας δημοτικού, την κυρία Αλκμήνη Κιριτσοπούλου. Που μιά μέρα η Χούντα την έπαυσε και βρήκαμε μπροστά μας μιά άλλη δασκάλα. Αλλά εμείς δεν μείναμε στη τάξη. Βγήκαμε έξω στο προαύλιο. Βγήκαμε στο προαύλιο και είπαμε πως δεν γυρίζουμε αν δεν μας φέρουν πίσω τη δασκάλα μας.

Απ έξω απ το σχολείο διαδηλώσεις γίνονταν. Κάτι γυμνάσια έκαναν λέει πορεία προς το Πολυτεχνείο. Κι εμείς από μέσα, εννιάχρονα παιδιά, περιμέναμε τη δασκάλα μας. Και μετά από δύο ημέρες η δασκάλα μας γύρισε. Γύρισε και μας πήρε στην αγκαλιά της. Μας πήρε στην αγκαλιά της και όλοι μαζί κλάψαμε. Αλλά μετά από λίγο δεν θα μας χαριζόταν. Είχαμε να διαβάσουμε τρεις μέρες. Και η κυρία Αλκμήνη ήταν αυστηρή. Ακόμα θυμάμαι τις φωνές της.

Αυτά ήθελα να σας γράψω σήμερα. Μπορεί να είναι μπερδεμένα, να μην έχουν ειρμό, να είναι οι σκόρπιες φωτογραφίες σε ένα μπαούλο σκονισμένο στο πατάρι, αλλά είναι απόλυτα αληθινές. Είναι η ίδια η ψυχή μου.

Καλούς αγώνες σύντροφοι!

Πολυτεχνείο 1973-2013

ΤΟΤΕ ήταν αγώνας ενάντια στην αμερικανοκίνητη δικτατορία των συνταγματαρχών, ΣΗΜΕΡΑ είναι αγώνας ενάντια στη Δημο-κρατία των τροϊκανών και των ντόπιων υπαλλήλων τους...

Τότε, σήμερα, και αύριο, (ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ) ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, και σε όποια καθεστωτική τάξη επιλέγει κάθε εποχή για να διαιωνίσει την κυριαρχία του...

Δεν καταγράφουν τον παλμό, τον υπαγορεύουν...

  [...Την ώρα που η τρόικα ζητάει νέα μέτρα, η χώρα βουλιάζει στην κρίση και η αντιπολίτευση ζητάει εκλογές, η πλειοψηφία των πολιτών επιθυμεί η κυβέρνηση να εξαντλήσει την τετραετία. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με δημοσκόπηση της εταιρίας RASS που δημοσιεύει το Τύπος της Κυριακής, το 55,5% ζητά από την κυβέρνηση να εξαντλήσει την τετραετία ενώ το 41,9% επιθυμεί την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης, η ΝΔ προηγείται του ΣΥΡΙΖΑ κατά 1,6%. Αναλυτικότερα, η ΝΔ συγκεντρώνει το 24,2% έναντι 22,6% του ΣΥΡΙΖΑ και ακολουθεί η ΧΑ με 6,2%, το ΚΚΕ με 5,8%, οι ΑΝΕΛ με 4,8%, το ΠΑΣΟΚ με 4,6%, η ΔΗΜΑΡ με 3,1%, οι Οικολόγοι/Πράσινοι με 1,5% και ο ΛΑΟΣ με 1,3%...]

 (από το site newsit.gr)