Κερκόπορτες...

Δεν φτάνει που τα χρόνια της επίπλαστης ευμάρειας έβαλαν ορισμένοι το χέρι στο μέλι για τα καλά, εξωθώντας στην απόσυρση πολλούς αξιοπρεπείς ανθρώπους και εκφυλίζοντας κάθε έννοια ουσιαστικού διεκδικητισμού, ήρθαν τα χρόνια των μνημονίων για να ξεσκεπάσουν οριστικά το ρόλο των εργατοπατέρων. Πιστοί στην υιοθέτηση της λογικής του ταξικού συμβιβασμού ανάμεσα σε κράτος, εργοδότες και κόσμο της εργασίας, δεν θέλησαν να κηρύξουν στα κρίσιμα χρονικά σημεία ούτε μια απεργία διαρκείας. Καμάρωναν, δε, για τις άνευρες 48ωρες που καλούσαν, με μόνο σκοπό να μη φάνε ξύλο... Για να πέσει ένα κάστρο, χρειάζονται αυτοί που θα ανοίξουν τις Κερκόπορτες. Και, η κυριαρχία είχε φροντίσει από πριν για αυτό...