Ενα μικρό ποίημα. Δεν είναι δικό μου. Δικό τους είναι. Απ τη ψυχή τους. Η λαϊκή παράδοση που συνεχίζεται. Μπορεί να γίνει ένα σύγχρονο δημοτικό τραγούδι ίσως; Θα γίνει!
Χρυσάφι ειν’ ο τόπος μας
Χρυσάφι είν’ ο ήλιος μας
Χρυσάφι το νερό μας,
Χρυσές οι αμμουδιές μας
Χρυσάφι είναι το βουνό
Χρυσάφι η αγάπη μας και
τ’ όμορφο χωριό μας
Χρυσές και οι καρδιές μας.
Το χωριό μου το πονάω
τ’ αγαπώ, δεν το πουλάω!
Ας το μάθουνε καμπόσοι
πως θα γίνουμε «τρακόσιοι» !!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου